Agema’s meisjesbesnijdenismotie vraagt naar informatie die al lang bekend is


[dropcap size=small]F[/dropcap]leur Agema (PVV) diende in juli van dit jaar een motie in over meisjesbesnijdenis. In krachtige taal eiste ze dat de risico op meisjesbesnijdenis in kaart gebracht werd. Net als in België. Ze stelde dat de daders actief opgespoord moeten worden, dat ze daarna berecht moeten worden en na hun straf het land uitgezet moeten worden. Het land uitzetten is waarschijnlijk onwettig. De rest is al bekend en wordt al gedaan. Wat kostte een motie ook alweer?

Voor de bühne

Alles in deze motie is achterhaald. Het risico is vrij precies in kaart gebracht. Ongeveer 40 tot 50 meisjes lopen het risico om op vakantie besneden te worden. Campagnes tegen meisjesbesnijdenis starten voor de vakantie en er zijn recente factsheets voor hulpverleners en onderwijs.

Opportunistische vrouwen

Meisjesbesnijdenis is een gewillig onderwerp voor opportunistische vrouwen. Agema poneerde haar motie vlak voor de zomervakantie, alsof het ‘meisjesbesnijdenisseizoen’ is, om een paar punten te scoren. Nu er gestemd is, stikt de gemiddelde PVV’er bijna van verontwaardiging: dat de meerderheid van de partijen niet eens meestemde met Agema! Een (linkse) schande is het! Het bewijs van de omvolking!

Puntjes scoren

Ook Shirin Musa vond het nodig om puntjes te scoren over de ruggen van kwetsbare meisjes. Zij vloog op toen Umair Bantvawala in het tv-programma De Nieuwe Maan van Fidan Ekiz (daar heb je nog zo’n vrouw) onterecht weggezet werd als salafistische verdediger van vrouwenbesnijdenis. Musa kondigde met veel bombarie aan te willen onderzoeken of Bantvawala te vervolgen was.

Culturele gewoonte

Vrouwenbesnijdenis is een culturele gewoonte. Het komt in bepaalde landen voor. Slechts één islamitische wetsschool, de Shafi’i madhab, beschouwt het als een verplichting. In de andere wetsscholen is vrouwenbesnijdenis niet verplicht. Veel islamitische geleerden hebben zich tegen de praktijk van vrouwenbesnijdenis uitgesproken.

Verbod

In Nederland is vrouwenbesnijdenis verboden bij de wet. Ook voor mensen zonder verblijfsvergunning. Ouders van besneden meisjes zijn strafbaar, ook wanneer de besnijdenis in het buitenland uitgevoerd wordt.

Stichting Pharos voert campagnes tegen vrouwenbesnijdenis en maakte een tenenkrommend filmpje in Jip en Janneke-taal, vertaald naar het Frans en Engels. In het filmpje vertelt een ontwikkelde witte vrouw in kindertaal aan een onderontwikkelde zwarte vrouw hoe ze met haar probleem om moet gaan.